Shutter – Banjong Pisanthanakun, Parkpoom Wongpoom 2004

Shutter

Yönetmen: Banjong Pisanthanakun, Parkpoom Wongpoom
Senaryo: Banjong Pisanthanakun, Sopon Sukdapisit, Parkpoom Wongpoom
Oyuncular: Ananda Everingham, Natthaweeranuch Thongmee, Achita Sikamana, Unnop Chanpaibool
Yapım Yılı: 2004
Ülke: Tayland
[ratings]


Konu: Genç bir fotoğrafçı olan Tun ve kız arkadaşı Jane, arkadaşlarıyla çıktıkları bir yemekten dönerken karanlık yolda yürüyen bir kıza arabalarıyla çarparlar. Panik yapan ve ne yapacaklarını bilemeyen ikili, yaralı kıza yardım etmeden olay yerinden kaçarlar. Bir yandan da kıza ne olduğunu merak eden çift ertesi gün gazetelere baktıklarında olayla karşılaşmazlar. Kıza birşey olmadığını varsayan ikiliden Tun, çektiği fotoğraflarda gizemli gölge ve şekillerin bulunduğunu fark eder. Jane de bir süre sonra benzer tuhaflıklarla karşılacaktır. Bunun çarptıkları kızın hayaleti olabileceğini düşünen çift, o gece yemekte beraber oldukları arkadaşlarının ardı ardına intihar etmesi ile bir başka gerilim boyutuna geçerler.


Korku Filmleri Yorumu: O kadar çok Tayland yapımı korku filmi seyretmiştim ki şunu söyleyebilirdim: Kaliteli korku filmi üretme sıralamasında, sonunculuk için Tayland ile amansız bir yarış içerisindeydik. Ya onlar sonuncu olacaktı ya da biz. Türk yapımı bir korku filmi seyredip “yok ya kimse bizden sonunculuğu alamaz” diye rahat bir nefes aldıktan hemen sonra izlediğim bir başka Tayland korku filmi rahatımı kaçırıyordu. Kimin daha kötü olduğuna karar vermek güçtü. Ama ne zaman ki Shutter’ı izledim, işte o zaman rahatladım. Sonunda Taylandlıların da güzel bir korku filmleri olmuştu. Böylece korku filmi üretme konusunda gösterdiğimiz romantik ısrarımız artık sonunculukta bütünüyle özgün ve yalnız kalabilirdi.

Kore yapımı Arang‘dan bahsederken o filmde bir yapaylık olduğunu hissettiğimi söylemiştim. Doğrusu bu hislerim yerindeymiş, kendimi tebrik ediyorum. Çünkü Arang, Shutter’ın neredeyse birebir kopyası. Ha, Shutter ne kadar orjinaldir o ayrı. Ama en azından filmin kendi bütünlüğü içinde, yadırganacak bir yanı yok.

Gerçekçi bakarsak, bu filmi izlerken sıkılmanız olasılık dahilinde. Çünkü iyiden iyiye gemi azıya almış olan ve onlarca benzer örneğini seyrettiğimiz kaidan motifli (intikam arayan hayalet) J-horror sinemasının bir başka örneği olarak görebiliriz Shutter’ı. Ne var ki bu türün, Japon malı olmadığı halde, en başarılı örneklerinden de biri. Burada artık belki de Tayland yapımı olmasının getirdiği ilginç bir çeşnisi de var filmin.

Film başta başarıyla kuramadığı gizemi (çünkü başta hayaletin kimliği aşağı yukarı bellidir) bazı çevrim noktalarından sonra yavaş yavaş kurmaya başlıyor. O yüzden sabırlı olmak gerek. Hayaletin gerçek kimliği ortaya çıktıktan sonra da yine biraz sıkılacaksınız; ancak bu noktadan sonra film yeniden, daha önemsiz de olsa bir başka gizeme ve asıl önemlisi aksiyona doğru gidiyor ve izleyiciyi böylece uzun süre sıkıntıda kalmaktan alıkoyuyor.

Normalde bu filmi biraz daha düşük bir puanla değerlendiririm. Ama bu filmin öyle bir sahnesi var ki bu değerlendirmeyi önemli ölçüde etkiliyor. İzlemediyseniz, izlediğinizde mutlaka bana hak vereceğiniz bir son sahne. İsterseniz filmin sonu gelene kadar filmin klişe olduğunu düşünün, bu son sahnenin güzelliğinden etkilenmeden duramayacaksınız. Bunca korku-gerilim filmi seyretmiş biri olarak bu filmin kapanışının, gördüğüm en güzel, en ürpertici ve en gerilimli kapanışlardan biri olduğunu, bir tablo güzelliğinde olduğunu söylemem şart. O kadar bilinçaltıma işlemiş ki, filmi göreli uzun bir süre olmasına rağmen, Shutter’ı birlikte izlediğim kardeşimle bir araya geldiğimizde ona muhabbet arasında sadece şunu derim: “ne sahneydi ama!”. O da hangi sahne olduğunu anlar. :)

Korku dolu seyirler.

Gökhan Toka

Film:9 Puan

Korkutuculuk: 4 Puan

Gerilim: 4 Puan

Kan & Revan: 2 Puan


Gokhan Toka
Gokhan Toka on FacebookGokhan Toka on InstagramGokhan Toka on LinkedinGokhan Toka on TwitterGokhan Toka on Youtube

One thought on “Shutter – Banjong Pisanthanakun, Parkpoom Wongpoom 2004

  1. Gerçekten de öyle.Ne sahneydi ama! Bir yönetmenin film boyunca yapmaya çalıştığı ÅŸeyin son sahnede bu kadar baÅŸarılı bir ÅŸekilde çerçeve içine alınmasına bu derece ÅŸahit olmamıştım daha önce.Film kliÅŸelerden güç almaya çalışırken, ÅŸaşırtıcı ÅŸekilde o kliÅŸeleri kendisi ile tamamlayabilmmiÅŸ.Film boyunca hadi canım sende biz bunları çok gördük deseniz bile, son sahnede ciddi bir tokat ile kendinize geleceksiniz. Ä°zlediÄŸim en iyi “korkunç” filmlerden biri.

Comments are closed.